เกี่ยวกับศิลปิน
Jehan Legac ศิลปินทัศนศิลป์ชาวฝรั่งเศส ผู้ทำงานด้านการถ่ายภาพและจิตรกรรมมาตลอดห้าทศวรรษ
ประวัติ
เขาเกิดที่ปารีส ได้รับกล้องตัวแรกเป็น Yashica เมื่ออายุสิบสี่ และได้ค่าจ้างจากการถ่ายภาพครั้งแรกเมื่ออายุสิบห้า ด้วยการถ่ายภาพแมวบนหลังคาบ้านในปารีสให้กับเอเจนซีภาพถ่าย จากการถ่ายภาพพี่สาวน้องสาวของตัวเอง เขาค่อย ๆ ค้นพบหัวข้อที่จะติดตัวไปตลอดชีวิต ทั้งผ่านเลนส์และต่อมาผ่านพู่กัน นั่นคือเรือนร่างสตรี
ในปี 1974 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นช่างภาพส่วนตัวของพลเรือเอกฟิลิปป์ เดอ โกล ในกองทัพเรือฝรั่งเศส ภารกิจที่พาเขาไปตั้งแต่ขั้วโลกเหนือจนถึงหมู่เกาะเขตร้อน ในปี 1984 เขาย้ายไปนิวยอร์ก ขยายงานไปสู่การถ่ายภาพแฟชั่นและการออกแบบสามมิติ ตามด้วยไมอามีและลอสแอนเจลิส
ปลายทศวรรษ 1990 เขาได้ซื้อ La Falaise บ้านบนเกาะอิบิซาที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นสตูดิโอของ Elmyr de Hory ที่นั่น ค่ำแล้วค่ำเล่า เขาพบว่าตัวเองวาดภาพจนรุ่งสาง และงานจิตรกรรมก็ค่อย ๆ กลายเป็นสิ่งสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด ตั้งแต่ต้นทศวรรษ 2000 จิตรกรรมสีน้ำมันคือจุดสูงสุดของการค้นคว้าทางภาพของเขา
ในปี 2005 เขาได้รู้จักเอเชียผ่านงานแสดงศิลปะที่ปักกิ่ง ตามคำเชิญของ NY Art Magazine จากนั้นได้สำรวจเซี่ยงไฮ้ มะนิลา และกรุงเทพฯ หลังจากใช้ชีวิตระหว่างอิบิซากับกรุงเทพฯ อยู่หลายปี เขาได้ตั้งสตูดิโอหลักในประเทศไทย และขณะนี้กำลังวางแผนเปิดพื้นที่ในฮ่องกง
ผลงานหกชุดสะท้อนการทำงานที่อุทิศให้กับเรือนร่างสตรี ได้แก่ Nude Geometry (2002), Essence Unseen (2007–2010), Neo Horizon (2020–2021), Aqua Veil (2022–2023), Held Breath (2024) และ Threads of Eternity (2025) ตั้งแต่ปี 2024 เขาใช้ปัญญาประดิษฐ์เชิงสร้างสรรค์เป็นห้องทดลองเพื่อแปรเปลี่ยนคลังภาพถ่ายของตัวเอง โดยมีสีน้ำมันบนผ้าใบเป็นท่วงท่าสุดท้ายที่ลงมือด้วยมือ ผลงานล่าสุดในขนาดใหญ่ถึง 150 × 150 ซม. สำรวจความเป็นหญิงในฐานะการดำรงอยู่ที่ชวนให้ใคร่ครวญ ผ่านโทนสีน้ำเงิน ทอง และสีผิว และผ้าคลุมบางเบา หนังสือรวมผลงานมีกำหนดตีพิมพ์ในปี 2027
ถ้อยแถลงของศิลปิน
“การทำงานของผมรวมสองศาสตร์ที่ผมทำควบคู่กันมาห้าทศวรรษเข้าไว้ด้วยกัน คือการถ่ายภาพและจิตรกรรม […] ภาพยังคงเป็นภาษาของผมเสมอ”
“ภาพถ่ายหนึ่งภาพแทบไม่เคยมีอายุเกินเจ็ดสิบปี […] ในทางกลับกัน ภาพวาดสีน้ำมันบนผ้าใบสามารถข้ามผ่านกาลเวลาได้หลายศตวรรษ ความปรารถนาให้งานยืนยงนี้เองที่นำผมมาสู่จิตรกรรม”
“ทุกวันนี้ผมวาดเรือนร่างสตรีด้วยสีน้ำมันบนผ้าใบในขนาดใหญ่ […] AI ไม่ใช่ผู้สร้างและไม่ใช่ตัวผลงาน มันคือเครื่องมือ เช่นเดียวกับที่กล้องฟิล์มเคยเป็น”
“ผมพยายามนำพาร่างของสตรีที่หลุดพ้นจากการเล่าเรื่องให้ปรากฏขึ้นอย่างเงียบงัน การดำรงอยู่ที่สื่อสารโดยไม่ต้องใช้ถ้อยคำ ครึ่งหนึ่งเป็นภาพเหมือน อีกครึ่งเป็นรูปเคารพ มอบให้แก่ใครก็ตามที่จะค้นพบมัน ไม่ว่าวันนี้หรืออีกสามร้อยปีข้างหน้า”
ค้นพบเพิ่มเติม
พอร์ตโฟลิโอ: ชมผลงานทั้งหมด
Instagram: @jehanlegacart
สอบถาม: contact@jehanlegac.com




